۱- ایران انواع نفربرهای زرهی مانند براق و توسن و کبری BMT-2 و ... را تولید می نماید. همچنین تمام نفربرهای موجود در داخل تعمیر و نگهداری می شوند و قطعات آنها نیز در ایران تولید میشود. نفربر براق جزو بهترین نفربرهای جهان میباشد که دارای زره پیشرفته و حفاظ NBC (شیمیایی-میکروبی-هسته ای) است. این نفربر سالانه بین ۲۰ الی ۴۰ دستگاه تولید میشود.
۲- سلاح خیبر مدتی هست که عملیاتی شده است و تعدادی از آن تولید شده است.
۳- بله تاکنون ایران فقط عکس تانک ذوالفقار۱ را که در رزمایش شرکت کرده بود منتشر کرده است. و این عکسها متعلق به قبل از سال ۸۰ می باشند ولی این دلیل نمی شود که مدلهای بعدی در رزمایش شرکت نکرده اند. شاید ایران به دلیل حفظ اسرار این تانک از پخش تصاویر مربوط به آن خودداری می کند. به هر حال تانک ذوالفقار۳ جزو ۱۰ تانک برتر جهان هست و انتخاب خوبی برای جایگزینی تانکهای قدیمی ارتش و سپاه می باشد.
۴- بیشتر تولیدات ایران بعد از مرحله طراحی و ساخت به مرحله تولید رسیده و عملیاتی می شوند. ولی در این بین بعضی تجهیزات که احتیاج به اعتبارات زیادی دارند تا زمان تامین اعتبار پشت خط تولید باقی می مانند! به هر حال بسیاری از تجهیزات سبک و نیم سنگین و سنگین به تولید انبوه رسیده اند. سلاح اسنایپر و ... هم به تولید انبوه رسیده اند. ذوالفقار۳ نیز بصورت محدود در حال تولید می باشد. جنگنده شفق را هم که قبلا توضیح داده بودم. قرار هست سالانه ۵ الی ۱۰ فروند صاعقه و آذرخش تولید شود.
۵- موشکهای R-27 نیروی هوایی از نوع R و T هستند که به ترتیب ۸۰ و ۷۰ کیلومتر برد دارند. وزن هر کدام تقریبا ۲۵۰ کیلوگرم و سرعتشان نیز ۴ ماخ هست. توانایی انهدام اهدافی تا سرعت ۳۷۰۰ کیلومتر بر ساعت را دارند. برد شلیک این موشکها در جنگنده MiG-29A بین ۳۰ الی ۴۰ کیلومتر می باشد.
۶- زره های سرامیکی نوعی از زره های جدید هستند ولی زره های نصب شده بر روی تی-۷۲ از سری زره های ERA می باشند که قدرت مقاومت تانک در برابر موشکهای ضد زره را بسیار افزایش می دهد. مقاومت زره تانک تی-۷۲ در مقیاس RHA بدون زره های اضافی ۵۲۰ میلیمتر هست ولی با زره های اصافی واکنشگر به ۹۵۰ میلیمتر افزایش می یابد. برای اینکه درک بهتری از مقاومت زره تانک تی-۷۲ داشته باشید باید بگویم که مقاومت زره تانک M-1A2 تنها ۶۰۰ میلیمتر هست حال آنکه ۲۵ تن وزن بیشتری نسبت به تی-۷۲ دارد! در مورد T-72Z نیز باید گفت که این تانک پیشرفته تر از تی-۷۲های معمول هست و تکنولوژی بالاتری دارد. از جمله این تواناییها می توان به سیستم مسافت یاب و هدفگیر جدید لیزری اشاره کرد.
۷- اینکه پدافندی بتواند در برابر دام های هوا پرتاب یا همان FLARE و CHAFF مقاومت کرده و گمراه نشود باید به بررسی تک تک تجهیزات پدافندی ایران پرداخت. فلیرها گوی های آتشینی هستند که توسط هواگردها برای دفاع از خود پرتاب می شوند و هدف از آن گمراه کردن موشکهای حرارتی هست. و چاف ها موادی هستند که از هواگردها پرتاب می شوند و هدف آنها ایجاد پارازیت و گمراه کردن موشکهای هدایت راداری و بویژه هدایت نیمه فعال راداری یا SARH می باشد.
در مورد موشکهای AA نیروی هوایی باید اذعان کرد که متاسفانه به دلیل قدیمی بودن شاید در برابر فلیر و چاف آسیب پذیر باشند و گمراه بشوند! در مورد موشکهای زمین به هوا هم باید بگم که موشکهای هاوک ارتقا یافته و اس-۳۰۰ و اف ام-۸۰ و میثاق-۱و۲ و سام-۱۶و۱۸ و استینگر و ... تا حدود زیادی در برابر اقدامات گفته شده مقاوم هستند.
۸- در ایران بالگردهای AH-1J در حال مدرنیزه شدن هستند که در آنها کابین ضد گلوله و نمایشگرهای چند منظوره و سر بالا قرار داده می شود و نیز امکان استفاده از سلاحهای جدید نیز به این هلیکوپترها اضافه میشود. فکر کنم نام هلیوکپتر جدید SHABAVIZ-209-1 باشد که تا چند سال دیگر تمام کبری های ایران به این مدل تبدیل خواهند شد.
۹- از اینکه ما سلاح ام-۱۶ را برای چه منظوری تولید می کنیم باید بگم که تولید سلاح برای چه منظوری هست؟ حتی اگر تولید آن کم باشد باز هم برای استفاده در جنگ تولید می شود. البته سلاح ام-۱۶ خیلی گران و پر هزینه هست و تولید هر قبضه در آمریکا حدود ۲۰۰۰ دلار هزینه دارد در حالی که تولید AK-47 تنها ۲۵۰ دلار هزینه دارد. شاید یکی از دلایل عدم تولید گسترده ام-۱۶ همین هزینه زیاد آن باشد.
۱۰- ادوات و تجهیزات و مواد دفع سلاحهای شیمیایی لازمه هر ارتشی می باشد. اگر روزی دشمن از چنین سلاحی استفاده کند باید بتوانیم در برابر آن اقدامات لازم را انجام دهیم وگرنه تلفات زیادی خواهیم داد.
۱۱- ایران طبق گفته های مسئولین سالانه ۵۰۰ میلیون دلار صادرات سلاح دارد که به بیش از ۱۰۰ کشور جهان صادر می شوند.
۱۲- در جنگ تحمیلی در حدودا ۱۶۰ فروند انواع هواگرد از دست رفت ولی تلفات عراق حدود ۳۱۰ فروند بود.